પવિત્ર દએ મહિનો

બાર મહિનાના ઝોરાસ્ટ્રિયન કેલેન્ડરમાં દએનો મહિનો સૌથી પવિત્ર માનવામાં આવે છે કારણ કે તે સર્વોચ્ચ અમેશા સ્પેન્ટા (બાઉન્ટિયસ ઈમોરટલ), દાદાર હોરમઝદ (દએ દાદાર) – સર્જકને સમર્પિત છે. ઘરમાં, ઓફિસમાં કે આતશ બહેરામ કે અગિયારીમાં જશન સમારોહના પ્રદર્શન સાથે સર્જકને ધન્યવાદ આપવાનો મહિનો
પણ છે.
ચાર વધારાના-વિશેષ દિવસો: મહિનાના પ્રથમ દિવસે (એટલે કે હોરમઝદ), આઠ દિવસ (એટલે કે, દએ આદર), પંદરમો દિવસ (એટલે કે, દએ મહેર) અને ત્રીસમો દિવસ (એટલે કે, દએ દીન) અને સર્જકનું પાસું ધરાવતા યઝાતા – અગ્નિની અધ્યક્ષતા (દએપ આદર), પ્રકાશ અને ન્યાયની અધ્યક્ષતા (દએપ મહેર) અને સારા ધર્મની અધ્યક્ષતા (દએપ મહેર) (દએપ દીન) મહિનાના આ ચારેય દિવસો સર્વોચ્ચ સર્જકને સમર્પિત છે. આ ચાર દિવસમાંથી દરેકને દાદગાહ (સર્જક)ના જશન તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
પ્રાચીન ઈરાનમાં દએમાહની ઉજવણી:
પ્રાચીન સમયમાં, જ્યારે પારસી ધર્મ ઈરાનનો રાજ્ય ધર્મ હતો, ત્યારે માહ દએ અને રોજ હોરમઝદ પર, જૂના મહાન રાજાઓ તેમના સિંહાસન પરથી નીચે ઉતરતા, સાદા સફેદ વસ્ત્રોના પોશાક પહેરતા, બધા શાહી પરિચારકોની ફરજો દિવસ માટે સ્થગિત કરતા અને રાજા સાથે વાર્તાલાપ કરવા ઇચ્છતા કોઈપણ સામાન્ય નાગરિક માટે પોતાને ઉપલબ્ધ કરતા હતા.
રાજાઓ નાના જમીનમાલિકો અને ખેડૂતો સાથે બેઠકો યોજતા – તેમની સાથે સાદું ભોજન પણ વહેંચતા. આ પરંપરા વાર્ષિક સ્મૃતિપત્ર હતી કે સર્વોચ્ચ દિવ્યતા માટે, દાદાર હોરમઝદ, રાજા અને સામાન્ય બધા એક સમાન છે. તે ભગવાન અને તેની બધી રચનાઓ સાથેની મિત્રતાની ઉજવણી કરે છે – ખાસ કરીને મનુષ્યો વચ્ચેની મિત્રતા, શ્રીમંત કે ગરીબ, શાહી અથવા સામાન્ય.
ભગવાન સાથે મિત્રતા:
અમુક ધાર્મિક પરંપરાઓમાં ભગવાનને ભયાનક દેવતા તરીકે જોવામાં આવે છે (વિશેષણ – ભગવાનનો ડર અંગ્રેજી લેક્સિકોનમાં સામાન્ય છે) અથવા ભગવાન અથવા માસ્ટર તરીકે. જો કે, પારસી પરંપરામાં અહુરા મઝદાથી ન તો ડરવું જોઈએ કે ન તો ડરથી તેમની પૂજા કરવી જોઈએ. પારસી પરંપરામાં અને ખાસ કરીને ગાથામાં, સર્વોચ્ચ દિવ્યતાને ફ્રયા (સંસ્કૃત પ્રિયા) અથવા ફ્રિયાઈ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે જેનો અર્થ મિત્ર અથવા પ્રિય છે. બીજા શબ્દોમાં કહીએ તો, ભગવાન સાથે પારસીનો સંબંધ ભય અને ડરના આધારે નહીં પરંતુ મિત્રતા અને પ્રેમના આધારે બાંધવામાં આવે છે.
ભગવાનને પ્રેમ કરવો જોઈએ, તેના ક્રોધથી ડરવું નહીં. ભગવાનને મિત્ર તરીકે માનવા જોઈએ અને માંગણી કરનાર અથવા પ્રભુત્વ ધરાવનાર ભગવાન તરીકે નહીં કે જેઓ સતત તેની પ્રજાને પરીક્ષણ અને બલિદાનમાં મૂકે છે. પારસી પરંપરામાં ભગવાનને બલિદાન અથવા શરીરને ત્રાસ આપવાથી પ્રસન્ન થવાના નથી. વાસ્તવમાં, એક મિત્ર તરીકે અહુરા મઝદા ઈચ્છે છે કે તેના તમામ મિત્રો ઉશ્તા અથવા સુખનો આનંદ માણે.
ભગવાન સાથે મિત્રતા કેવી રીતે કરવી? દાદાર હોરમઝદ સાથે આપણે કેવી રીતે શ્રેષ્ઠ મિત્રતા કરી શકીએ?
જેઓ પરોઢિયે હોશબામ ખાતે પ્રાર્થના કરે છે તેઓ પ્રાર્થનાને યાદ કરી શકે છે: નઅતવફ દફવશતવફિં, ફતવફ તફિયતવફિં, મફયિતળફ વિૂં, ાફશશિ વિૂં ષફળુળફ, વફળયળ વિૂં વફસવળફ.સ્ત્ર, જેનો અર્થ છે – તમારા દર્શન અને અમે તમારી નજીક આવીએ અને તમારી શાશ્વત મિત્રતાને પ્રાપ્ત કરીએ.
ઉપરોક્તમાંથી એક જોઈ શકાય છે કે આપણે ફક્ત આશા (સત્ય, શુદ્ધતા અને સદાચારી આચરણ)ના માર્ગ પર ચાલીને ભગવાનની શાશ્વત મિત્રતા મેળવી શકીએ છીએ.
દએના આ પવિત્ર મહિનામાં, આપણામાંના દરેક આશાના માર્ગ પર ચાલવાના આપણા દૈનિક પ્રયત્નો દ્વારા અહુરા મઝદાની મિત્રતા મેળવવાનો પ્રયત્ન કરીએ. ત્યાં એક જ રસ્તો છે, તે આશાનો, બીજા બધા રસ્તા ખોટા છે.