કરોના સમયમાં શીખેલા પાઠ

દિવસો અઠવાડિયા અને ધીરે ધીરે મહિનાઓમાં ફેરવાતા ગયા અને આપણા અસ્તિત્વના દરેક પાસા ખરેખર કેટલા નાજુક છે તે સમજવા માટે આ લોકડાઉન દરમિયાન આપણે બધાના હાથમાં સમય હતો.
છેલ્લા કેટલાક મહિનાઓમાં ઘણું બદલાયું છે; ભવિષ્યમાં ઘણું બધુ બદલાતું રહેશે. ભણતરનો સમય, વિકસવાનો સમય – આપણી પ્રાથમિકતાઓને ફરીથી સેટ કરવાનો, આપણી પસંદગીઓ પર ફરીથી વિચાર કરવાનો અને આપણા નાણાંકીય વ્યવસાયનો સમયગાળો રહ્યો છે.
રોગચાળાએ આપણને અકલ્પનીય રીતે અસર કરી છે. આપણે બધા એવા કોઈને જાણતા હોઈએ છીએ જેને વાયરસનો ચેપ લાગ્યો હોય, કેટલા લોકોનો જીવ જોખમમાં મુકાયો હતો. વાયરસ આખા વિશ્ર્વભરમાં કેવી રીતે પેલાય રહ્યો ચે તે આપણે સમાચારમાં જોઈએ છીએ અને આપણે પણ આપણા ઘરમાં ડરથી ભરાઈને બેસીયે છીએ.આપણા ઘણા મિત્રો સગાઓ જેમણે પોતાની નોકરી ગુમાવી દીધી છે. બાળકો પણ ઓનલાઈન ભણી રહ્યા છે.
કોરોના વાયરસને લીધે યુવાનોએ અસંખ્ય કિંમતી અનુભવો લીધા છે. આપણે ગભરાટ, ખોટ, કંટાળો અને ડરનો અનુભવ કર્યો છે. પરંતુ આરોગ્ય અને સ્વચ્છતા પ્રત્યે જાગરૂરકતા ઉભી થઈ છે. આપણે આપણા ઘરોમાં એકલતા, સામાજિક રીતે વંચિત, છીએ અને પ્રાર્થના કરી આશા રાખીએ છીએ. આપણે બધા હતાશા અને લાચારીની ભાવનાઓથી ઘેરાયેલા છીએ. આ રોગચાળામાં વધુ સારું થાય તે પહેલાં તે બધું વધારે ખરાબ થઈ રહ્યું છે. હવે છેલ્લા બે મહિનામાં આપણે શીખ્યા છીએ કે, ‘સલામત રહો અને સમજદાર બનો.’ ‘આ પણ સમય પસાર થઈ જશે.’ – આપણે આપણને કહેતા રહીએ છીએ. સત્ય એ છે કે, જ્યારે આપણે બહારથી ઘણું ગુમાવીએ છીએ, ત્યારે આપણને અંદરથી પકડવાની એક તક ઈશ્ર્વર આપે છે!
સ્વાસ્થ્ય અને સુખાકારી બધાથી ઉપર: કોવિડે આરોગ્ય અને તંદુરસ્તી અંગેના અમારા મતને નવી વ્યાખ્યા આપી છે. આપણે તંદુરસ્ત ટેવો અને સામાન્ય રીતે તંદુરસ્ત જીવનશૈલીના વિકાસના મહત્વને વધુ ધ્યાન આપી રહ્યા છીએ અને સમજી રહ્યા છીએ. પોતાને શરીર, મન અને ભાવનાની સંભાળ રાખવી એ અગ્રતા બની છે. શારીરિક રીતે તંદુરસ્ત અને માનસિક રીતે પડકારજનક રહેવું એ આજકાલનો ક્રમ બની ગયો છે.
આપણે આપણા ગ્રહ સાથે સહ-અસ્તિત્વમાં રહેવાની જરૂર છે: સંભવત અત્યાર સુધીનો સૌથી મહત્વપૂર્ણ પાઠ, અને આપણને યાદ રાખવાની જરૂર છે, કે આપણને ગ્રહની જરૂરત છે ગ્રહને આપણી જરૂરત નથી. આપણે આપણા ગ્રહની કદર કરવાની જરૂર છે. તમે જે જમીન પર રહો છો તેનો આદર કરો.
સંબંધોને પ્રાધાન્ય આપવું: આપણા આસપાસના સંબંધા માટે સમય કાઢવો જરૂરી છે. આપણા આસપાસના મિત્રો અને કુટુંબીજનોની પ્રશંસા કરવાનો આ સમય છે. આ સમય સંબંધોને ફરીથી બનાવવાની તક આપી રહ્યો છે.
બચત અને કટોકટી ભંડોળનું મહત્વ: બેરોજગારી, નોકરીમાં કાપ અને પગારના કાપ સાથે, આપણે બચાવવાનું મહત્વ સમજી લીધું છે! આ આર્થિક મંદી આપણા ખર્ચ અને બચત પર કાયમી ડાઘ છોડી જશે.
ઉપભોક્તાના યુગને અલવિદા કહેતા: આપણે અનુભવીએ છીએ કે આપણે ખરેખર જેટલું ખર્ચ્યું તેટલું ખર્ચ કરવાની જરૂર નહોતી. આપણે ખરીદીઓ કરી હતી અને એમ લાગતું હતું તેના વગર જીવવું મુશ્કેલ છે પરંતુ લોકડાઉન હેઠળ, આપણે ઘણી વસ્તુઓ પર એક નવો દ્રષ્ટિકોણ મેળવ્યો છે. આશા છે કે, આ સમયગાળાએ આપણને બતાવ્યું છે જે આપણી પાસે છે તે પૂરતું છે, અને આપણે તેના માટે આભારી થવાની જરૂર છે!
ચાલો ધીમા પડીએ: આપણે સતત એવી જ દુનિયામાં જીવી રહ્યા હતા જે એક રેસ સમાન હતી.વધુ સારૂં મેળવવા આપણે સ્પર્ધા કરવા અને સફળ થવા સતત દબાણ હેઠળ જીવન જીવતા હતા. પરંતુ હવે ધીમા પડવાની જરૂર છે. આપણા જીવનમાં આ નવો અધ્યાય સભાન પ્રવેશ સાબિત થયો છે. કદાચ હવે આપણે ભવિષ્ય વિશે વધુ પડતા ચિંતા કર્યા વિના ખરેખર જીવવાનું શીખીશું. છેવટે, ‘જીવનની મજા માણવી હોય તો દરેક ક્ષણનો આનંદ માણવો જરૂરી છે!’
જ્યારે બધા નિષ્ફળ થાય છે, ત્યારે જીવંત હોય છે આશા: કટોકટીએ આપણને જે શીખવ્યું છે તે આશા પર જીવવાનું છે. આજે, આખું વિશ્ર્વ આશાને વળગી રહ્યું છે. જો કોઈ એવી વસ્તુ છે જે આપણને તરંગી અને સમજદાર રાખે છે, તો તે આશા છે કે આપણે લગભગ તે ઉપાયની આરે છે જે આપણા જીવનને સામાન્યતાના પ્રવાહમાં પાછું લાવી શકે. માનવ આશા હંમેશાં એક એવી વસ્તુ રહી છે જે કોઈપણ સંભાવનાને જીવંત રાખે છે. આ સમયએ ખરેખર આપણને શીખવ્યું છે: ‘ડર કરતા આશા એકમાત્ર શક્તિશાળી છે’!