ગણેશજી એકદંત કેમ કહેવાયા?
જ્યારે મહર્ષિ વેદ વ્યાસ મહાભારત લખવા બેઠા ત્યારે તેમને એવી વ્યક્તિની જરૂર હતી જે તેમના મોઢામાંથી નીકળતી મહાભારતની વાર્તા લખે. તેમણે આ કાર્ય માટે શ્રી ગણેશજીની પસંદગી કરી. ગણેશજી પણ આ માટે સંમત થયા પરંતુ તેમની એક શરત હતી કે સમગ્ર મહાભારત લેખન એક ક્ષણ માટે પણ અટક્યા વિના પૂર્ણ કરવું પડશે. ગણેશ જીએ કહ્યું – જો તમે એક વાર પણ અટકશો હું લખવાનું બંધ કરી દઈશ.
મહર્ષિ વેદ વ્યાસે ગણેશની આ શરત સ્વીકારી. પણ વેદ વ્યાસે ગણેશજીની સામે એક શરત પણ મૂકી અને કહ્યું – ગણેશ, તમે જે પણ લખો છો, તમે તેને સમજ્યા પછી લખો. ગણેશજી પણ તેમની શરત માટે સંમત થયા. બંને મહાભારતનું મહાકાવ્ય લખવા બેઠા. વેદ વ્યાસ જીએ મોંથી મહાકાવ્ય બોલવાનું શરૂ કર્યું અને ગણેશજી સમજી ગયા અને ઝડપથી લખવાનું શરૂ કર્યું. થોડો સમય લખ્યા પછી અચાનક ગણેશજીની કલમ તૂટી ગઈ. મહર્ષિની વાણીની ગતિ કલમ સંભાળી શકતી ન હતી.
ગણેશજી ધીમે ધીમે તેનો એક દાંત તોડી નાખ્યો અને તેને શાહીમાં ડુબાડી દીધો અને ફરીથી મહાભારતની વાર્તા લખવાનું શરૂ કર્યું. જ્યારે પણ વેદ વ્યાસ થાક અનુભવતા ત્યારે તેઓ એક મુશ્કેલ શ્લોકનું પઠન કરતા, જેને ગણેશજીને સમજવા અને લખવામાં વધુ સમય લાગતો મહર્ષિને પણ આરામ કરવાનો સમય મળતો. આ છે ગણેશજીના એકદંતની કથા.
